Bitloos paardrijden

Bitloos paardrijden – hoe ik van met bit rijden naar bitloos ging.

Doordat ik alles op een zo natuurlijke manier probeer te doen met mijn paard en me inleef hoe het is om een paard te zijn, kwam ik er al heel snel achter dat mijn grote wens was om geen ijzeren bit meer in de mond van mijn paard te doen. Net zoals dat hij geen ijzers onder zijn hoeven heeft. Het is in mijn ogen geen natuurlijke manier om met je paard om te gaan. Maar om zomaar bitloos te gaan rijden? Waarom rijden mensen eigenlijk met een bit vroeg ik mij af? Om meer controle ‘denken’ te hebben over je paard, als communicatiemiddel of dat je ‘meer in je handen hebt?’ Het ging mij steeds meer tegenstaan en omdat dieren alles voelen wat wij denken en uitstralen aan energie, voelde Chris ook mijn weerstand tegen het bit. Dat ik hem net had, gaapte hij nooit als ik het bit in zijn mond deed maar naarmate ik meer weerstand tegen het bit kreeg, ging Chris eerst 1 minuut uitgebreid gapen voordat ik het bit in zijn mond kon doen. Na alle ongelukjes die Chris en ik hebben gehad in een korte tijd, durfde ik ook niet bitloos te rijden want hij was sterk, en wat nou als hij er vandoor zou gaan? Kon ik hem wel houden? Die vragen speelden in mijn hoofd en eigenlijk zijn dat geen vragen maar is allemaal negatieve energie.

Een wetenschappelijk onderzoek – bron: Bit magazine https://www.bitmagazine.nl/wetenschap/onderzoek-toont-dat-bitloos-rijden-beter-is-voor-je-paard/94004/?fbclid=IwAR1u0DH6_3BOzIQ7j7Nj1qVYVkBZdcTEYElFPmOCv-EwXKJA1JdJrtArhHI

Chris en ik hebben een hele goede band. Hij loopt vaak los met mij mee in duinen of over straat, hij ziet mij als zijn gelijke en ik hem ook. Wij hebben keihard gewerkt aan onze relatie door middel van Natural Horsemanship. Lessen genomen en nog steeds hebben wij les van een echte ‘horsewoman’. Haar lessen zijn zo waardevol voor ons geweest en nog steeds! Grondwerk gedaan, alles, maar vooral alles in rust om vertrouwen te kweken in elkaar, een band op te bouwen.

Dat bit bleef maar ook mijn gedachten dus kocht ik een bitloos hoofdstel in 2018 en hing deze op in de zadelkamer. Stond wel leuk maar ik deed er niets mee. Tot Chris begin augustus vreemd ging kauwen op een snoepje of stukje wortel. Het was heel vreemd want ook met rijden legde hij zijn tong over het bit. Sowieso vond ik het vreselijk om aan de teugels te moeten trekken als hij wat harder ging want je trekt toch behoorlijk het bit door zijn mond heen. Vanaf dat moment heb ik er helemaal niet meer over na gedacht. Ik dacht: als hij er vandoor gaat, rent hij net zo hard en net zo ver als dat hij een bit in zijn mond heeft. Ook dacht is: als wij echt zo een goede band hebben, dan moeten wij dit kunnen samen. Dus om Chris verlichting te geven heb ik het bitloos hoofdstel gepakt en ben ik bitloos gaan rijden. Ik voelde dat wij veel meer 1 waren samen en ik zat met een grote glimlach op mijn paard omdat hij geen ijzer meer in zijn mond had.

Ik heb sindsdien nooit meer een stuk ijzer in zijn mond gelegd! Ik ben gewoon gaan rijden met de gedachte dat hij een bit in zijn mond had en wat merkte ik: hij liep veel beter, luisterde veel intenser en is bovendien veel meer op mij gericht. Ik kan hem veel beter rijden op mijn stem, hij trekt niet meer.

78281003_10220759380319904_8655786456511414272_o.jpg

Maar wat is er nu precies gebeurd dat je dit kan doen? Het heeft allemaal met wederzijds vertrouwen en partnership te maken. Het moment dat ik bitloos ben gaan rijden, heb ik Chris een heel groot stuk vertrouwen van mijzelf gegeven en dat heeft ervoor gezorgd dat hij hetzelfde heeft gedaan. Het is magisch om zo te rijden, wij voelen ons beiden prettiger. Aan Chris kan ik zien en voelen dat hij veel blijer is en bovendien; hij gaapt niet meer als ik het hoofdstel aan doe en af doe. Eigenlijk was dit het makkelijkste wat ik ooit in mijn leven heb gedaan en wat heb ik getobd met mijn gedachten.. Het draait allemaal om vertrouwen. Zorg ervoor dat je vertrouwen hebt in je paard en andersom. Doe spelletjes met je paard, paarden vinden het zo leuk om te spelen maar vooral om na te denken wat ze doen. Ook wij kunnen zoveel leren van de kleine signalen die ons paard aan ons laat zien maar die wij heel vaak niet eens zien. Het is belangrijk om meer bewust te worden van jezelf maar ook van je paard. Kijk goed naar zijn kaken, zijn oren, de stand van zijn ogen, zijn neusvleugels. Ik ben me daar bewust van geworden door het boek te lezen wat geschreven is door Sharon Wilsie en Gretchen Vogel ; PAARDENTAAL. Echt een aanrader maar wat ik nog beter aan kan raden is bitloos paardrijden; wat een bevrijding en wat voelt het goed dat Chris geen ijzer meer in zijn mond heeft. Wij rijden nu ruim 6 maanden bitloos. De andere hoofdstellen heb ik te koop gezet. Dit voelt veel natuurlijker aan en ik heb een heel blij en gelukkig paard en dat is waar het om gaat!  

Wil je meer lezen over bitloos paardrijden? Ga dan naar de site Petra Mensink – www.bitloospaardrijden.info  

Niet iedere bitloze optoming is geschikt voor iedereen en toch is er voor iedereen 1! Er zijn verschillende soorten bitloze hoofdstellen te koop:

  • Hackamore
  • Kaakgekruist
  • Kingekruist
  • Kaptoom
  • Sidepull
  • Touwhalster/ bosal
  • Neckrope/rijring

Wij rijden met een sidepull. Je teugels hebben contact met de ringen aan de zijkant van het hoofdstel. Op het moment dat jij druk opbouwt op beide teugels ervaart je paard druk op zijn neus. Dit hoofdstel heeft geen aansnoer-effect waardoor je alleen maar druk op zijn neus bot uitoefent. Voor ons werkt dit fijn, onze volgende stap is naar een neckrope. Let goed op welk hoofdstel je aanschaft als je bitloos wil gaan paardrijden. Niet ieder paard kan tegen een bepaalde vorm van druk. Je kan altijd iemand benaderen die langskomt om je te adviseren in bitloos paardrijden en dan kan je meteen verschillende bitloze optomingen uittesten.

Mét een bit ‘moeten’ rijden anders houd ik mijn paard niet, ligt echt aan ons denken. Ik heb het zelf mogen ervaren. Ik dacht ook altijd dat ik niet bitloos kon rijden maar zo zie je maar… het gaat zelfs beter dan met bit!