Vermiste dieren en mijn uitleg waarom ik geen vermissingen meer doe.

Een vermissing van een geliefd huisdier; hond, kat of konijn, is altijd een verdrietige, moeilijke en schokkende ervaring voor de mensen van wie het dier is. Maar ook voor het dier kan dit enorm schokkend zijn. Een dier loopt meestal niet uit zichzelf weg. Vaak is het dier weggegaan om onverklaarbare reden, het is uit nieuwsgierigheid een schuur of garage binnen gelopen en deze is afgesloten of je dier is opgejaagd en kan de weg niet meer terugvinden naar huis. Je dier kan schrikken van onweer, bliksem of vuurwerk. Ieder dier heeft een ander verhaal. Sommige dieren zijn echt de weg kwijt en in paniek, dat kan bijvoorbeeld omdat ze opgejaagd zijn door een ander dier, weggerend of ergens van geschrokken zijn en zo gedesoriënteerd zijn geraakt. Soms heeft de vermissing een trieste oorzaak, je huisdier is aangereden of is buitenshuis gestorven zonder dat je er bij was. 

Persoonlijk vind ik vermissingen de moeilijkste tak van de dierencommunicatie. De informatie die ik doorkrijg van het dier, kan enorm verstoord zijn. Vermiste dieren geven soms expres onjuiste informatie door omdat ze niet gevonden willen worden of ze geven verwarrende informatie door omdat ze zo verward of geschrokken zijn dat ze geen idee meer hebben wat er gebeurd. Doordat dat juist zo moeilijk is, kan ik soms moeilijk onderscheiden of de informatie van het dier of de eigenaar komt. Het kan zijn dat een dier is overleden maar dat zelf niet doorheeft. Dood bestaat niet, want de ziel van een dier (of mens) ‘leeft’ altijd verder in een andere dimensie. Het dier kan een emotionele en heftige ervaring hebben gehad waarin het dier blijft hangen. Als een dier overleden is door een aanrijding wat plots is gebeurd, komt het ook voor dat het dier het gevoel heeft dat het nog op aarde is. Dat kan erg verwarrend zijn. Voor mij, maar ook voor het dier. Het is mij overkomen dat het dier aan mij doorgaf dat het nog in leven was, maar was overleden.

Jaren lang heb ik me bezig gehouden met vermissingen maar het kost enorm veel tijd, energie en ik voel me emotioneel gezien erg betrokken bij de vermissing waardoor ik het moeilijk los kan laten. Het dier blijft dan in mijn hoofd zitten en ik blijf bezig met het dier. Om die reden heb ik besloten om mij niet meer bezig te houden met vermiste dieren. Het is té onzeker, en voor mij als HSP-er (hoog sensitief persoon), moeilijk om los te laten.

Tips en adviezen:

Voor jezelf en voor je dier is het beste om zo rustig mogelijk te blijven tijdens de vermissing. Zoals je misschien weet communiceren dieren via gedachtegang en kunnen onze dieren onze gedachten lezen als zij willen. Als wij met veel verdriet, negativiteit en andere emoties aan ons huisdier denken, zal dat ons huisdier niet beter in zijn vel doen zitten tijdens de vermissing. Als je dier vermist is, is het essentieel dat je positief blijft denken en je niet laat meeslepen door negatieve gedachten, ongerustheid en vermoedens.

Als je dier vermist is, is het essentieel dat je positief blijft denken en je niet laat meeslepen door negatieve gedachten, ongerustheid en vermoedens.
Zie je dier voor je: veilig in een luchtbel vol licht, warm en op haar gemak, met voldoende eten en met een dak boven haar hoofd. Steek je energie in de visualisatie van je dier dat haar weg terugvindt. Zie je dier een pad aflopen dat hem naar jou en je gezin terugvoert.
Positieve gedachten zijn magnetisch, terwijl negatieve gedachten het licht uit het baken kan vertroebelen. Als je in angst blijf zitten verstoor je de energie van je dier en het contact met jou en stoor je jouw signalen die haar de weg moeten wijzen.
Visualiseer dat je je dier vanuit je hart een witte straal van licht stuurt en vertel je dier (in je hoofd) dat je dier moet uitkijken naar dit licht, dat hem weer thuis brengt. Je kunt dit witte licht vergelijken met het licht van een vuurtoren. Het is een baken dat het dier helpt zijn weg terug te vinden.
Het kan goed zijn dat je dier op dat moment bang of te druk bezig is om jouw signaal op te vangen. Als je begint je op het dier af te stemmen, kan het zijn dat je haar angst opvangt; dat is normaal, want waarschijnlijk weet je dier niet waar hij/zij is in deze vreemde omgeving. Je dier heeft misschien honger of dorst, is eenzaam, kan opgesloten zitten. Blijf je dier omhullen in die zachte bel van licht, die de onrust en angst van het dier wegneemt, zodat je dier zich kan ontspannen en het zelfvertrouwen weer terug krijgt.

Je kunt je dier ook met telepathische ademhalingen tot rust brengen. Vraag haar om samen met jou te ademen door haar jou in- en uitademingen te laten volgen. Praat heel rustig in je hoofd met je dier, stel het gerust en zeg dat je wilt helpen. Help je dier erop te vertrouwen dat het de weg naar huis terug kan vinden.
Als je de draad met je dier kwijtraakt omdat het angstig is, probeer het dan een paar uur later nog eens.

Ga in de omgeving zoeken, in de avond en vroeg in de ochtend is het op straat rustiger, dus kan je dier je beter horen als je roept.

Leg buiten je woning aan de voor- en achterkant oude kledingstukken neer. Je dier kan dan de geur oppikken. Als je kat wordt vermist, kun je ook buiten een spoor trekken met wat gebruikt grit uit de kattenbak. Dieren zoeken vaak met hun reukvermogen.

Wat kan je verder doen;

  • Ga naar de website: Mijndieriszoek.nl van Dierenbescherming: http://www.mijndieriszoek.nl(ook voor gevonden dieren).  Daar vind je veel informatie wat je moet doen.  Lees ook deze zoektips: http://www.mijndieriszoek.nl/help-mijn-dier-is-zoek/bekijk-onze-zoektips.
  • bekendheid aan de vermissing geven: flyers verspreiden, Amivedi informeren.
  • Handige zoektips voor honden (ook voor andere dieren zeer nuttig): http://www.doggo.nl/artikelen/praktisch/hond-vermist.php
  • Je kunt ook een bericht plaatsen op je eigen Facebookpagina, op Twitter, op Marktplaats/Dieren en toebehoren/Vermiste en Gevonden Dieren.
  • Bel de Dierenbescherming en de Dierenambulance http://www.dierenbescherming.nlhttp://www.dierenambulance.nl
  • Informeer ook bij de dierenasiels en de dierenartsen in de buurt (misschien is het dier opgehaald en daarheen gebracht).  Dierenasiels in NL:   http://www.doggo.nl/overzicht-dierenasiels.php / Dierenartsen/dierenartspraktijken in NL: http://www.doggo.nl/overzicht-dierenartsen.php
  • Print posters/flyers uit met een duidelijke foto van het dier, waarbij het dier het liefst volledig te zien is (in kleur!) en alle benodigde gegevens, plak het/hang het overal op. Zet ook de vraag erop of mensen in hun schuur of garage willen kijken.
  • Hang de flyer op plekken waar veel mensen komen: prikbord in de supermarkt, bibliotheek, wachtkamer van de dierenarts, politiebureau, (dieren)winkels, snackbar, post.nl – brievenbussen, bushaltes, desnoods ook op bomen of lantaarnpalen bij stoplichten.
  • Verspreid ook de flyer/poster bij jou in de nabije buurt (in de brievenbussen deponeren).
  • Praat met mensen in de buurt! Er is altijd iemand die iets gezien heeft. 
  • Plaats eventueel een korte advertentie in plaatselijk krantje, in uw regionale week-krantje.
  • Loop zelf regelmatig door straten, het liefst op blote voeten, zodat het dier jouw verse geur kan oppikken en zo zelf de weg naar huis terug vinden.
  • Laat de deur van de (achter)tuin/schuur/keuken etc. ook open, zo kan het dier zelf naar binnen lopen, als hij de weg terug vindt.